Annem Boynuma Sarılsın

Annem Boynuma Sarılsın

Çatlamış nar gibi özlem koynumda
Bekâr geceleri baştan çıkarıyor incir kokuları
Düşünce, maddenin ürünü çünkü.

“Zamanın efendisi de benim.” diye fısıldarken Tanrı
“Şu dev gibi, şu dipdiri gençlerle işin nedir?” demeden sorgulanmaz ki yaşam
Yıllardır susan bir su değirmeni sorar zalime

Her yan murdar olmuş, anneler değil babalar Yusuflarını yıkar
Kalktım geldim ocağa, babam erkenci, annem lal ölüm
Çok ağlamış “Bağlar Gazeli” türküde “hayırsız” Ahmet Erhan

Abla kapıdayım, de anneme, boynuma sarılsın.
Boynumdan asacaklar beni.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.