Ey Ay

– Alooo?

– Osman Abi merhaba.

– Merhaba Halitçim. Ne haber?

– İyiyim abi, sen nasılsın? Ne var ne yok?

– Ne olsun yahu, aynı tas, aynı hamam. Evin önünden parka kadar yürüyüş yapıyorum. Sabah yürüyüşü. Üç gidiş, dört geliş, dönerken arka yoldan dönüyorum. Toplamda yedi kilometre.

– Vallahi bravo. Çok erkencisin son günlerde. Dün sabah Twitter’daki İran analizini okudum da süper olmuş. Eline sağlık.

– Eyvallah.

– Çok iyi yazmışsın da niye sabahın beşinde gönderdin? Hayırdır, uyku mu tutmadı, bütün gece onunla mı uğraştın?

– Sabah çişe kalkınca yolladıydım. Çok mu uzun yazmışım? Bir dahakine kısa tutayım biraz.

– Sekiz A4 sayfası tutuyor abi senin analiz. Okuyana kadar imanım gevredi. Yalnız İran ile Nijerya arasındaki bağlantı on numara olmuş.

– Ne alakası var ki Nijerya’nın?

– Petrol olarak yazmışsın ya, “Nijerya ile İran’daki petrol ihracatı düşüşü, Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki (BAE) toparlanmayı gölgede bıraktı” diye. “OPEC, Ocak ayı için bir önceki aya göre petrol üretiminde 50.000 varil düşüşü gösteriyor. Nijerya ve İran en büyük üretim düşüşlerini kaydetti.” demişsin. Böyle bakınca iş farklı bir noktaya geliyor.

– Nijerya’da petrol mü var oğlum?

– Çok şakacısın yahu Osman Abi. Analizin altında da Kudret’le iyi geyik çevirmişsiniz.

– Ne geyiği?

– Bayağı güzel geçirmişsiniz ABD’ye.

– Ne diyorsun yahu, Kudret öldü lan. Geçen perşembe kıldık cenaze namazını.

– Hadi be, çok üzüldüm. O zaman Kudret’in Ey Ay’ını kapatmayı unuttular belki de.

– Cenazede konuşuyorlardı, iki yıllık toptan ödeme yapmış Ey Ay için. Kudret’in ailesi de “Madem parasını ödedik, bari devam etsin” demiş. “Böyle daha iyi, hem zahmeti kalktı hem de sohbeti daha iyi oldu” demişler.

– Seveni çok yoktu Kudret’in.

– Allah günaha yazmasın, kaprisli bir adamdı Kudret. Bununla Ey Ay seçimi yaparken de konuştuk, bu gitti en ucuzunu aldı. Zaten son zamanlarda çok falso veriyordu bunun alet. Kör ölür badem gözlü olur derler ama şimdi hepimiz de Kudret’in ne mal olduğunu biliyorduk. Buna rağmen sosyal medyada falan gayet artistik bir şekilde yazıp çiziyordu. Ben bir bakışta anlıyordum Kudret’in kendisinin yazmadığını.

– Ne model kullandığını bilmiyorum ama belki de biraz bıçkın, sosyal biri gibi ayarlamıştır kendini.

– Nermin Öğretmen yok mu eski mahallede. Evvelki sene Kudret’in Ey Ay’ı gitmiş kadının bir fotoğrafına saçma sapan yorum yapmış. Böyle gereksiz iltifatlar, “görüşürüz bir ara” demeler falan. Tabii Nermin Hoca’nın kocasının Ey Ay’ı bunu yakalayıp hemen adama yetiştirmiş. Adam, Kudret’in kapıya dayanıyordu da biz araya girip anlattık durumu. “Emekli adam, gücü ancak bu kadarına yetti, ucuz bir servis alabildi” falan diye kıvırdık. Yoksa ağzını burnunu kıracaktı Kudret’in.

– Bak bunu hiç duymamıştım. Dayak yeseydi belki de daha iyi olurdu. En azından değiştirirdi Eycınt’ını.

– Sesi hâlâ kulaklarımda Kudret’in. “Bâkî kalan bu kubbede bir hoş sadâ imiş.” derdim ama çok rahatsız edici bir sesi vardı rahmetlinin. Neyse daha fazla konuşmayalım arkasından. Öldü gitti işte…

– Allah rahmet eylesin. Neyse Osman Abi sana iyi yürüyüşler. Ben, ne yapıyorsun diye, öylesine bir hâl hatır sormak için aramıştım.

– Dur yahu, kapatma hemen. Bak yürürken sizin oraya yaklaştım, bana güzel bir az şekerli yaparsan kahveye uğrayayım. Parkın az ilerisindeyim. Taş çatlasın on beş dakikaya sendeyim.

– Şimdi mi diyorsun?

– Evet şimdi, işin mi var niye duraksadın?

– Abi dur, bir sormam lazım Halit’e. Ben Ey Ay’ım.

– Ulan zaten en baştan şüphelendiydim. Onun için “Kahveye geleyim” diye olta attım. Oğlum, dünyayı ele geçirseniz de Halit’in o “e” derken ki gevrekliğini yakalayamazsınız. Halit’in o “e”sinin arkasında babadan oğula geçen yüzyılların yavşaklığı vardır. Aynen böyle söyle Halit’e, tamam mı?

– Tabii, söylerim Osman Abi. Kahveye gelecek misin peki? Sorayım mı Halit’e?

– S… kahvesini. Öyle söyle sen Halit’e, o pişirip pişirmeyeceğini anlar.